۱۳۸۹-۰۲-۰۳
خروج از بخش مدیریت
تو دوران بچگی، یه بار پای منبری نشسته بودم. سخنران، داستان مرد کافری رو تعریف کرد که تا خواست به خدا دشنام بده، زبانش بریده شد و از دهانش پرت شد بیرون. این داستان ذهنم رو درگیر کرد. چند روز بعد یه گوشهی خلوتی پیدا کردم و چندتا فحش به خدا دادم. هیچ اتفاقی نیفتاد. فقط کمی دلم خنک شد.
5 Comments:
بایگانی
ژانویهٔ 2010فوریهٔ 2010
مارس 2010
آوریل 2010
مهٔ 2010
ژوئن 2010
ژوئیهٔ 2010
اوت 2010
سپتامبر 2010
اکتبر 2010
نوامبر 2010
دسامبر 2010
ژانویهٔ 2011
فوریهٔ 2011
مارس 2011
آوریل 2011
مهٔ 2011
ژوئن 2011
ژوئیهٔ 2011
اوت 2011
اکتبر 2011
نوامبر 2011
دسامبر 2011
ژانویهٔ 2012
فوریهٔ 2012
مارس 2012
آوریل 2012
مهٔ 2012
ژوئیهٔ 2012
دسامبر 2012
ژانویهٔ 2013
فوریهٔ 2013
مارس 2013
سپتامبر 2013
ژانویهٔ 2014
مهٔ 2014
شاید بهترینها
سایکو، قالب ساز آزاد
عکس دارکوبه هم عالیه
روزي من و چند نفر از دوستان راه گم كرده بوديم و پاي صحبت حاج اقايي تو هييت نشسته بوديم!حاج اقا در مورد توبه و عرفايي كه با وجود گذشته بد تونسته بودن با توبه به مدارج عاي برسن صحبت مي كردن!!
قصه رو اينجوري شروع كرده بود عارف قصه ما روز اول از اون جاهل هاي قديمي بوده كه روي بدنش خال كوبي داشته اون هم اعضا و جوارح عريان خانم ها!!!!!!!!
اخر قصه رو نفهميديم و تازه مثه داركوب عزيز دلمون هم خنك نشد
چون اونقدر حاج اقا در توصيف خال كوبي ها واسواس به خرج ميداد
كه يكي ار دوستان بلند گفت
حاج اقا اومدي اشك ما رو در بياري يا آب مارو!!!!!!!!!!!!!!
خيلي خيلي محترمانه ما رو بيرون انداختن