۱۳۸۹-۰۵-۳۰
بگذارید با این خیال بمیرم
وصیت کرده‌ام بعد از مرگم جسدم را زیر یک درخت نارنج دفن کنند تا شکوفه‌های عطرآگینش هر بهار روی خاکم بریزد. این وصیت تا لحظه‌ی مرگم معتبر است. بعد از آن چیزی نیست، فرقی نمی‌کند.
2 Comments:
Anonymous پرستو said...
چندروزپیش یه مطلب جالب خوندم
اینکه قدیماخیلی ازآدماپول جمع میکردن که بعد مرگشون ببرنشون کربلا دفنشون کنن فاصله ی تهران تا اونجا11 روز بوده وبوی این آدمامردم روستاهایا شهرای بین راهشونو تا چند روزحتی بعد رد شدنشون اذیت میکرده

Blogger Unknown said...
منم یه همچی وصیتی دارم ... کو گوش شنوا؟! در هر حالت نتیجه ش یکیه : خوشحال شدن یه مشت کرم شکمو !