۱۳۹۰-۰۳-۰۴
نبوغ زادهی فلاکت است
یه بار دویست تومن تو جیبم بود، نهصد تومن تو کارتم، کرایه تا حوالی خونه هم میشد هزار تومن. رفتم بانک دویست تومن رو ریختم به حسابم، حسابم شد هزار و صد تومن، بعد هزار تومن ازش کشیدم، رسیدم خونه.
6 Comments:
ناشناس said...
اولن چطوری روت شو 200 تومن رو بدی به کارمند بانک. درثانی شما که رفتی بانک خوب یکباره اون 900 رو برداشت میکردی دیگه چه کاری بود بری سراغ عابر بانک.
Unknown said...
تو اون شرایط آدم همه چی روش می شه، تازه مسول باجه وقتی دید اسم واریز کنندهی وجه و صاحب حساب یکیه یه جوری نگام کرد. اونجوری باید جلوش کارت میکشیدم تا نهصدتومن بهم بده، ضایعتر بود.
zero said...
واقعاً؟
Unknown said...
متاسفانه این داستان دردناک واقعیت داره.
غزلک said...
خیلی خوب بود آفرین :)
Liberno said...
همینه که شاعر میگه آدم تو محدودیت ها ستاره میشه ( با احترام نسبت به عمه شاعر )
بایگانی
ژانویهٔ 2010فوریهٔ 2010
مارس 2010
آوریل 2010
مهٔ 2010
ژوئن 2010
ژوئیهٔ 2010
اوت 2010
سپتامبر 2010
اکتبر 2010
نوامبر 2010
دسامبر 2010
ژانویهٔ 2011
فوریهٔ 2011
مارس 2011
آوریل 2011
مهٔ 2011
ژوئن 2011
ژوئیهٔ 2011
اوت 2011
اکتبر 2011
نوامبر 2011
دسامبر 2011
ژانویهٔ 2012
فوریهٔ 2012
مارس 2012
آوریل 2012
مهٔ 2012
ژوئیهٔ 2012
دسامبر 2012
ژانویهٔ 2013
فوریهٔ 2013
مارس 2013
سپتامبر 2013
ژانویهٔ 2014
مهٔ 2014
شاید بهترینها
سایکو، قالب ساز آزاد